Voor de mensen die met een “zomersport” bezig zijn, zit het seizoen er bijna op. Dit is ook voor mij zo… Deze week start ik met de voorbereiding van het volgende wedstrijdseizoen na een 3-tal weken rust. Na een druk seizoen is het belangrijk je lichaam de nodige rust te gunnen om fris terug aan je opbouw te kunnen beginnen. Scherp in deze periode ook je sociale contacten terug wat aan, want in het wedstrijdseizoen vallen deze meestal ook weg.

Voor je van start gaat met je planning voor het nieuwe seizoen is het belangrijk je vooraf doelen te stellen waar je kan naartoe werken. De boog kan onmogelijk 52 weken gespannen staan, dus zullen we je lichaam moeten laten “pieken” naar bepaalde belangrijke wedstrijden toe. Hoe pakken we dit aan?

In training hebben we verschillende cycli:

- De macrocyclus : de planning voor het sportieve jaar

- De mesocyclus: de planning in periodes van 4 tot 8 weken

- De microcyclus: de planning in periodes van 1 tot 3 weken

Macrocyclus

Deze kunnen we nog eens onderverdelen in 4 blokken:

De algemene voorbereidingsperiode

Hierin zal het vooral belangrijk zijn onze uithouding op te bouwen onder de vorm van lange extensieve duurtrainingen. We zullen gradueel het trainingsvolume opdrijven om ons lichaam voor te bereiden op lange inspanningen. Hierbij is de gouden regel het trainingsvolume nooit meer dan 10% te laten toenemen per week.  Het zal ook de periode zijn waar er op kracht en techniek kan gefocust worden. Naar het einde van deze periode toe kunnen iets intensievere stukken worden ingelast.

De specifieke voorbereidingsperiode

Hier gaan we specifiek onze wedstrijden voorbereiden door het integreren van snelheidstraining, intervaltraining… Alles wordt dus iets intensiever om de wedstrijdbelasting aan te kunnen. Recuperatie zal tijdens deze fase heel belangrijk blijken.

De wedstrijdperiode

Hier wordt gepiekt naar je wedstrijden toe… las tussen de wedstrijden recuperatietrainingen in. Indien je wedstrijden in tijd ver uit elkaar liggen, kan je tussenin nog wat intensievere trainingen inlassen.

De recuperatieperiode

Plan na een druk seizoen 2 weken in waarbij je niks van training doet. Hervat heel langzaam en sport als je er zin in hebt.

Mesocyclus

Dit zijn kortere periodes 4-8 weken die in de jaarplanning worden ingebouwd. Een gekende opbouw is 3 weken volumetoename en tijdens de 4de week “relatieve rust”.

Bron: www.3athlon.be 

Microcyclus

Deze kort cycli worden in de mesocyclus opgebouwd. Hier worden de trainingen dag na dag bekeken en worden duurtrainingen afgewisseld met intensievere trainingen en periodes van rust.

Het is ons gelukt!!! Zowel Geoffrey als ik zijn dolgelukkige half-Ironmannen!

Op 2 augustus om 6u opstaan… Door het raam kijken en zien dat het oude wijven regent! Je speelt de wedstrijd op voorhand 100 keer af in je hoofd, maar nooit in deze weersomstandigheden.

Richting Antwerpen… lichten van de wagen aansteken, ruitenwissers op volle snelheid… toch niks zien. Hopen dat alles in de loop van de dag toch wat betert.

Om 11u ( al kletsnat van naar de start te wandelen ) staan we klaar voor onze zwemproef van 1,9km. De eerste slagen in het water verlopen vlot, heel vlot zelfs. Ik zwem verder op een goed tempo en ben voor ik het goed besef terug uit het water. Er staan momenteel 30min. op de teller. Collega Geoffrey volgt enkele minuten later.

Op naar een fietstochtje van 90km van de binnenstad richting Nederland, even lussen in Berendrecht en terug richting stad. Alles verloopt eigenlijk heel soepel maar ik blijf verstandig de krachten sparen omdat er nog heel wat volgt… Rechtblijven op de gladde tramsporen, eten, drinken en op de pedalen duwen zijn de enige gedachten die door mijn hoofd spoken.  Tijdens de lus in Berendrecht nog even de hand opsteken naar Geoffrey en dan terug richting Antwerpen. Als ik na 2u46′ en een handvol seconden de fiets voor de loopschoenen wissel, durf ik even te denken aan een eindtijd. Zou 5u30′ mogelijk zijn?… Als mijn kwetsuur niet opspeelt en ik krijg geen inzinking moet dit kunnen. Hier had ik voor mijn eerste deelname van gedroomd. Maar… het is nog ver!

Tijdens het lopen verloopt de eerste loopronde van 7km vlot… De zon begint er zelfs door te komen. Ik voel geen pijn in de dij (opluchting) en kan een mooi tempo aanhouden. De volgende ronde voel ik dat alles iets moeizamer begint te worden. Volhouden,  eten, drinken… opnieuw niks meer dan dit in mijn hoofd. Op het einde van de tweede ronde snel even op Sporza komen (omdat de eerste dame Sofie Goos net finisht ) en daarna op naar de laatste 7 zware kilometers.

Mijn supporters schreeuwen me nu vooruit… volhouden, nog even, nog een laatste duwtje. Ik ben dolgelukkig als ik de -met pijnlijk bezaaide kasseien- Suikerrui opdraai om even later te finishen in een tijd van 5u18′47″. Ik wacht nog op collega Geoffrey die ook zijn doel om onder de 6u te blijven ruimschoots bereikt: 5u47′36″ staan op de klok als hij over de finish komt. Hij verbetert zijn tijd van vorig jaar met maar liefst 30min. Dolgelukkig geven we elkaar meteen de high-five en begeven we ons (wat moeilijker) naar onze supporters.

Dank aan de organisatie van deze prachtige wedstrijd, dank aan mijn supporters en dank aan alle onbekenden die me bleven vooruitschreeuwen! Het was een onvergetelijke dag…

Eeuwen geleden spraken de gladiatoren die de arena betraden deze spreuk al uit… Zij die gaan sterven, groeten u.

Op dit moment voelen Geoffrey en ik ons ook zo… Hopelijk kunnen we het moment van sterven zo lang mogelijk uitstellen maar afzien gaan we zeker!

Nog een allerlaatste oproep: supporters zijn meer dan welkom nu zondag 2 augustus in het Antwerpse stadscentrum.

Andy & Geoffrey

Het is al even wat stiller op de blog… Dit heeft natuurlijk een goede reden. Samen met mijn collega Geoffrey ben ik de laatste trainingen aan het afwerken in voorbereiding van de Antwerp Ironman 70.3. Deze vindt aanstaande zondag plaats in het stadscentrum van Antwerpen. Het is tevens een eerbetoon aan Marc Herremans (triatleet) die door een ongeval op training in een rolwagen terecht kwam. Na zijn ongeval bleef Marc echter niet bij de pakken zitten en stortte zich terug op de triatlon, jammergenoeg dit keer bij de mindervaliden. Marc werd zo zelfs wereldkampioen triatlon in Hawaii! Als je hier aan denkt, vergeet je de pijn die je tijdens je trainingen of wedstrijden moet verbijten. Respect Marc!

Geoffrey en ik zijn momenteel aan onze laatste trainingsweek bezig. Dit houdt in dat de trainingen worden afgebouwd en de kilo’s pasta vreten worden opgebouwd. Dit om zo fris en met zo veel mogelijk suikerreserve in de spieren aan de start te verschijnen. Vanavond nog een laatste lichte zwemtraining voor de boeg en daarna is het rusten en eten geblazen.

Geoffrey heeft een mooie trainingsopbouw achter de rug en is er klaar voor. Ik merk bij mezelf dat de conditie goed is maar het loopnummer blijft een vraagteken. Door mijn blessure heb ik heel weinig loopkilometers achter de rug…

Wie nog niet weet wat te doen op zondag 2 augustus… Kom gerust langs. Het is een mooi spektakel met een deelnemersveld van 1100 triatleten. De moeite waard om eens te komen kijken dus. Alle atleten, wij inclusief, zullen jullie aanmoedigingen hard nodig hebben!

Zoals telkens na een wedstrijd, volgt ook hier een verslagje van de Partena Summer Triatlon. Ondanks het voorspelde regenweer, trokken Geoffrey en ik in een zonovergoten Vilvoorde naar de zwemstart voor 1500m zwemmen.

Een fikse stroming zorgde ervoor dat de zwemtijden iets hoger lagen dan normaal. Ook de spieren hadden al wat meer moeten werken, wat later in de wedstrijd wel voelbaar werd. We werkten allebei onze zwemproef af en konden hierna starten met de 40 km fietsen.

Een technisch fietsparcours en een strakke wind zorgden ervoor dat deze wedstrijd een stevige training werd in voorbereiding voor de Antwerp Ironman 70.3. Zowel Geoffrey als ik raakten – in tegenstelling tot andere deelnemers -heelhuids aan de tweede wisselzone en konden onze fiets ruilen voor onze loopschoenen.

Hier ging het bij mij echter fout… na 1 km lopen, steekt een scherpe pijn ter hoogte van mijn rechterbil (spierscheurtje) weer de kop op en ik moet het lopen staken. Geoffrey houdt wel vol en beëindigt deze wedstrijd in een mooie tijd.

Ondanks mijn ontgoocheling, beleefden we een mooie dag in een goed georganiseerde wedstrijd. Een pluim voor de stad Vilvoorde en Partena ziekenfonds en partners!

Nu de Antwerp Ironman 70.3 heel dichtbij komt, kan Geoffrey al reikhalzend uitkijken naar deze wedstrijd. Ik daarentegen leef momenteel met een heel bang hart naar deze wedstrijd toe. We houden jullie op de hoogte…

Zondag 12 juli sta ik samen met collega Geoffrey Lejeune aan de start van de Partena Summer Triatlon die ons 1500m zwemmen, 40km fietsen en 10km lopen zal opleveren. Dit is voor ons allebei de laatste test voor de Antwerp Ironman70.3  op 2 augustus.

Dit event is een realisatie van de stad Vilvoorde en Partena ziekenfonds en partners. Gezien de weerberichten maar weinig goeds voorspellen zou de titel Partena Belgian Summer Triatlon misschien meer op zijn plaats zijn…

We gaan er ondanks het (voorspelde) slechte weer toch het beste van maken en ons beste beentje voorzetten. Wie dit duel tussen de Partena titanen Geoffrey en Andy niet wil missen … Kom naar de grote markt van Vilvoorde, we zullen jullie aanmoedigingen kunnen gebruiken!

De Beweegmobiel zal er in elk geval ook zijn… Tot dan!

De temperaturen van de laatste dagen liegen er niet om… de zomer en daarmee gepaard gaande vakantie zijn in aantocht. Het is al iets minder druk op de wegen, studenten liggen al massaal te zonnen en sommigen zijn al naar exotische bestemmingen vertrokken.

Voor diegenen die net als ik nog zware trainingsweken voor de boeg hebben, kan ik maar 1 ding zeggen: er zijn nog lotgenoten . Probeer in deze zeer warme omstandigheden toch met een aantal dingen rekening te houden:

- Plan je training in liefst ’s morgens vroeg of ’s avonds laat zodat je de grootste warmte vermijdt

- Drink voldoende om je lichaam te kunnen koelen

- Verhoog eventueel je zoutinname om minder zweet (en daarmee gepaard gaande mineralen) te verliezen

- Rust voldoende… Deze hitte kost al energie aan je lichaam zonder ook maar iets te doen… laat staan te trainen

Veel succes!

Gezien mijn alles behalve perfecte voorbereiding, kan ik enkel maar tevreden zijn met het resultaat dat ik in de triatlon door Brugge heb neergezet.

Tijdens het zwemmen had ik meteen een goed gevoel. Zonder te forceren kon ik het “grootste pak” bijhouden… Ik had me voorgenomen me in het zwemmen niet gek te laten maken en mijn krachten te sparen voor wat nog komen moest. Uiteindelijk na 1000m uit het water geklommen in een bevredigende 15:39.

Het fietsen wat mijn beste onderdeel moet zijn, was al van bij het begin zwaar. Eerste stuk was knal tegen de wind in maar de benen voelden goed aan. Ik draaide mijn versnelling soepel rond maar was toch tevreden om halverwege het keerpunt te kunnen nemen en even van de wind te profiteren om me terug naar Brugge te laten “waaien”. Het leverde me een fietstijd op waar ik zeer tevreden mee ben… Ik legde de 45km in 1u14′ gezien het lastige eerste stuk een mooie tijd.

Dan kwam het lopen… Het stuk dat me altijd het meeste angst inboezemt. Niet alleen omdat dit de laatste discipline is en al vele krachten zijn verbruikt, maar omdat het sowieso mijn zwaktste onderdeel is. Ik stapte echter van de fiets en het lopen ging bijzonder soepel. Mijn eerste ronde van 5km legde ik dan ook af in 19′46″… Als ik dit kon volhouden had ik zicht op een eindtijd van 2u15′! In de tweede loopronde kreeg ik echter wat verval ( wat krachten verspeeld in het fietsen, niks gegeten tijdens het fietsen,… ) waardoor ik deze in 26′ en een aantal seconden aflegde.

Het leverde me uiteindelijk een eindtijd op van 2u22′… Een tijd waar ik voor mijn eerste wedstrijd sinds een hele lange tijd best wel tevreden mee ben.

Met een gerust gemoed op naar Antwerpen dus, hoewel ik besef dat er nog heel wat loopwerk voor de boeg is om comfortabel over de streep te komen.

Wordt vervolgd…..

Zaterdag 20 juni verschijn ik aan de start van wat de eerste grote test voor de Antwerp Ironman 70.3 moet worden: de 1/4 triatlon in Brugge.

Ik ben alvast aan mijn taperweek bezig… Dit is de laatste week voor de wedstrijd waarbij de trainingen minder intensief en lang zijn. De nadruk ligt op mijn lichaam rust gunnen om zaterdag fit aan de start te verschijnen. Daarnaast is het een week van calorieën opslaan… pasta’s en bananen eten is dus de boodschap in de hoop voldoende reserve op te slaan om zaterdag comfortabel de wedstrijd te kunnen uitlopen.

De wedstrijd op zich verloopt in het prachtig kader van de stad Brugge. Het zwemmen gaat zelfs door in de Reitjes… Hoewel het afzien zal worden, ga ik toch proberen genieten van de omgeving. Hieronder vinden jullie alvast een sfeerbeeld…

De spanning begint in elk geval al wat te stijgen. Gisteren de laatste fietstraining van 60km aan een rustig tempo afgewerkt en vanavond nog eens zwemmen in het “open water” van de Blaarmeersen.

Dan 2 dagen rust om toe te leven naar D-day… Ik hou jullie op de hoogte!