Beweegblog

Op lopersblogs kon je de laatste weken regelmatig giftige opmerkingen lezen. Tal van enthousiastelingen liepen hun inschrijving voor de 20km van Brussel immers mis. De reden: steeds meer bedrijven schrijven grote groepen werknemers in. Tientallen of honderden tegelijk. Mede daardoor waren de 25.000 beschikbare plaatsen razendsnel uitverkocht.

Het bewijst alleszins het toenemende succes van dit soort sportieve bedrijfsevents. Jobat besteede er een hele katern aan en liet werknemers en CEO’s aan het woord. Belgacom bijvoorbeeld zat dit jaar al aan 700 deelnemers (op 18000 werknemers). Het loopvirus waart er door de gangen. Er wordt gezamenlijk getraind, collega’s worden uitgedaagd, kortom, het onderwerp beheerst de tafeldiscussies. De 20 km is voor velen het sportieve doel dat hen motiveert om sportief te zijn en te blijven, jarenlang. Belgacom biedt al zijn lopers het inschrijvingsgeld, kleedruimtes, douches en een receptie. Maar krijgt er ongetwijfeld veel voor in de plaats: een goede sfeer, een positief imago als werkgever en gezondere (en dus productievere) werknemers.

Ook Unilever, Ernst&Young en Nike kwamen aan het woord. Bij Unilever waren we eind februari nog met de Beweegmobiel op bezoek. Alle geïnteresseerde lopers konden zich testen, om dan met ons beweegadvies en met een trainingsschema van Mieke Boeckx aan de slag te gaan. Het was de derde deelname voor Unilever. De lopers komen uit alle afdelingen van het bedrijf, op die manier leeft het overal. Zelfs de grote baas loopt mee. Citaten als “Het heeft me overtuigd om weer aan sport te doen” of “Er zijn eigenlijk geen excuses om niet mee te doen”, verschenen zwart op wit in Jobat. Straffe uitspraken eigenlijk, als je vanuit drie jaar ervaring Beweegmobiel kijkt hoe moeilijk het is om mensen echt aan het sporten te krijgen. 

De 20km van Brussel staat hierin natuurlijk niet alleen. Tal van massa-events gaan dezelfde weg op. Kijk maar naar het succes van Ekiden-wedstrijden, waarbij teams van zes lopers een marathon lopen (2 x 10km, 3 x 5km en de laatste 7,195km).

Daarnaast heb je steeds meer bedrijventriatlons, die ook bedoeld zijn als een sportieve en tegelijk gezellige uitstap met collega’s. Het gaat om een wedstrijd, maar heel wat deelnemers doen mee voor de fun. Vaak schrijven bedrijven meerdere teams in, waarbij de meer sportieve, competitieve collega’s in één team samengebracht worden, terwijl de minder sportieve collega’s voor het plezier het beste van zichzelf geven. Meestal bestaat een team uit drie leden: iemand die zwemt, iemand die fietst en iemand die loopt. Het kan gaan om een achtste triatlon (750m zwemmen, 20km fietsen, 5 km lopen) of een kwarttriatlon (1000m zwemmen, 40km fietsen, 10km lopen). Enkele bekende wedstrijden: Brugge, Kortrijk, Gent en Mechelen. De federatie bedrijfssport organiseert jaarlijks ook een triatlon, maar met een andere formule. Een team bestaat uit 8 à 10 mensen. De afstanden van elk teamlid worden opgeteld, totdat ze samen de afstand van een volledige triatlon hebben afgelegd.

Overtuig je collega’s en doe mee!

Atena kan je altijd helpen.

Een mens is niet gemaakt om stil te zitten. Dus ook niet om uren aan een stuk aan een bureau te zitten studeren. Slecht voor de rug, slecht voor de spieren, slecht voor de conditie. Bovendien zorgen examens ook nog eens voor stress. En mensen zijn niet aangepast aan stressoren die niet verdwijnen…

Heel vroeger, toen de dieren nog spraken, hadden onze voorouders ook al stress. Bijvoorbeeld bij een plotse confrontatie met een beer of een leeuw. Ons lichaam heeft doorheen de evolutie geleerd op die momenten stresshormonen af te scheiden, zoals cortisol en adrenaline. Daardoor waren onze voorouders beter in staat de beer te lijf te gaan of op de vlucht te slaan. Die fysieke inspanningen zorgden dan weer voor een natuurlijke afbouw van het stresshormoon. Zijn die fysieke inspanningen er niet, dan stapel je stresshormonen op. Dat is slecht voor je brein, want cortisol bijvoorbeeld is neurotoxisch.

Conclusie: probeer af en toe eens te bewegen. Elk half uur even recht te staan en armen, benen en hoofd wat te bewegen of te stretchen. Tegen een balleke stampen. Een eindje gaan wandelen of lopen. Allemaal goed voor de rug, goed voor de spieren en goed tegen de stress. Je concentratievermogen zal stijgen en je zal ook beter slapen. Het is heus geen tijdsverlies: tijd die je in eten, slapen en sporten stopt, is een zeer goede investering: je studierendement zal stukken hoger liggen. 

Ook nog dit: Harvard-psychiater John Ratey schreef onlangs een boek over de link tussen fysieke inspanning en hersenactiviteit. Zijn conclusie: van regelmatig lopen word je echt slimmer…

Lees hier nog meer tips.

Joepie, de zomer komt er aan. Heb jij dan ook meer zin en meer tijd om te sporten? Fijn, maar het kan natuurlijk ook flink warm zijn. Dat is echter geen reden om niet te sporten, al er zijn wel een aantal belangrijke zaken om rekening mee te houden:

Het kan heus geen kwaad om het bij de eerste warme dagen wat rustiger aan te doen. Je lichaam heeft tijd nodig om zich aan te passen. Na een aantal trainingen zullen je huidporiën al makkelijker opengaan. Trouwens, misschien lukt het wel om ’s morgens of ’s avonds te sporten. Veel aangenamer! 

Drink voldoende voor, tijdens en na het sporten. Drink voordat je dorst krijgt, want dan is het vaak al te laat. Drink je te weinig, dan kan je vochtverlies tijdens inspanningen oplopen tot meer dan 2% van je lichaamsgewicht (vb 1,5 liter voor iemand van 75kg). Op dat moment zal je prestatievermogen duidelijk afnemen. Je verliest ook zouten en mineralen, waardoor je krampen kan krijgen. Met sportdranken kan je dit voorkomen.

Zweet moet verdampen. Draag daarom sportkledij, zodat je huid kan afkoelen. Een katoenen T-shirt neemt veel te veel vocht op. Ook de kleur is belangrijk: lichte kleuren weerkaatsen de zonnestralen, donkere trekken ze aan, waardoor ze veel meer warmte opnemen. Met een buff of hoofdband kan je het zweet uit je ogen houden.

Sport je met een hartslagmeter, dan is het volgende heel belangrijk! Je hartslag kan bij warm weer perfect 5 à 10 slagen hoger gaan. Dat komt omdat er meer bloed naar je huid gaat. Zo kan het lichaam via zweet warmte kwijt geraken. Gevolg is wel dat er minder bloed beschikbaar is voor de spieren, wat je hart compenseert door sneller te pompen. Drink je te weinig, dan daalt je bloedvolume verder, en zal je hart nog sneller moeten pompen. Tenslotte speelt ook de luchtvochtigheid nog mee. Hoe hoger die is, hoe moeilijker het wordt om warmte af te geven via zweten. Wat je hart alweer moet compenseren door sneller te kloppen. Let wel, dit verschilt van sporter tot sporter. Denk maar aan alle inspanningen die Sven Nys en zijn entourage leveren om zijn lichaam aan te passen aan presteren in extreme (Pekingse) omstandigheden.

Tot slot: zoek de koelte van een bos op. Vermijd asfalt. Bescherm je tegen de zon: pet, zonnebril, zonnecrème. Let op met koffie of (zwarte) thee, want cafeïne en theïne werken vochtafdrijvend. 

Heel wat topsporters zijn tegenwoordig aan het bloggen. Zo ook Luc Van Lierde, triatleet en peter van de Beweegmobiel. In zijn blog heeft hij het regelmatig over ‘coach Paul’. Kenners weten natuurlijk dat het gaat om Paul Van den Bosch, zijn trainer die vooral met die andere pupillen van hem -Sven Nys en Marc Herremans- regelmatig de media haalt. Ook ‘coach Paul’ heeft een blog. En niet zomaar één…

De cijfers van ‘Achter de schermen’ zijn alleszins indrukwekkend: gemiddeld 5 blogs per week, goed voor gemiddeld 8 reacties per blog en 883 unieke bezoekers per dag (!). En dat al twee jaar lang. De reden ligt natuurlijk voor de hand: coach Paul gunt je regelmatig een blik ‘achter de schermen’ van topsport. De liters zweet van Sven Nys in de hypoxiekamer, de onnavolgbare wegen van trainingsbeest en stijfkop Marc Herremans, zijn kameraadschap voor het leven met Dirk Van Gossum, zijn rake typering van de ‘motor’ en het ‘koetswerk’ van Luc Van Lierde, je krijgt het allemaal te lezen. ’De trainer maakt de atleet maakt de trainer’ is zijn motto. Maar daar blijft het niet bij. Paul laat regelmatig zijn licht schijnen over allerlei gebeurtenissen in de sportwereld. Soms vol bewondering, soms met een sneer, gedrenkt in cynisme.

Paul was ook de man die zes niet-lopers voor het Canvas-programma ‘Marathon’ begeleidde naar de moeder van alle marathons, die van New York. Achteraf was hij ook niet te beroerd om toe te geven dat het eigenlijk niet verantwoord is om van niets naar een marathon te gaan op één jaar. “De boodschap van het programma mag niet zijn: als je maar hard genoeg traint, dan kan je het. Dat ís niet zo. Je botten en gewrichten moeten minstens twee jaar lang wennen aan een dergelijke zware belasting. De Marathon-deelnemers proberen te imiteren is dus niet echt verstandig, want niet iedereen wordt zo goed opgevolgd en zo professioneel begeleid als zij. Wat de boodschap dan wel is? Heel eenvoudig: dat het nooit te laat is om met sporten te beginnen, ook als je met overgewicht kampt en nog nooit een meter gelopen hebt.”

Misschien moeten we dit citaat maar eens in de Beweegmobiel hangen…